Meld u aan!

Oud ZONL bestuurder Frank Kodden realiseert droom

Gepubliceerd op 30 jan 2020, 9:43

Frank Kodden, voormalig bestuurder van Zorggroep Oude en Nieuwe Land (ZONL) en bestuurslid van de ledenvereniging, nam in het najaar van 2019 afscheid van de zorggroep. Hij koos voor een baan dichter bij huis om met zijn vrouw en kinderen een grote wens in vervulling te laten gaan. ‘We willen in Wijhe een plek bieden aan jonge vrouwen die om verschillende redenen niet of niet geheel zelfstandig kunnen wonen’, zegt hij.

‘Mijn vrouw is lactatiekundige. Zij begeleidt aanstaande en net bevallen moeders in het geven van borstvoeding. In haar werk komt ze regelmatig mensen tegen die het nodige hebben meegemaakt in hun jonge leven en volop bezig zijn om het verleden een plekje te geven en te verwerken. Deze vrouwen, tussen de 18 en 30 jaar, hebben vooral behoefte aan een stabiele en veilige woonsituatie. We stellen al langere tijd ons huis voor hen open. Onze tafel is lang genoeg. We hebben het goed en we vinden het fijn om te delen.’

We bieden hen een thuis  
‘Onder de vleugels van een stabiel gezin kunnen vrouwen leren, oefenen en afkijken. We bieden hen een thuis. Ik ben de enige man in ons huis en voel dit als een verantwoordelijkheid. Lang niet alle vrouwen hebben namelijk alleen maar goede ervaringen met mannen in hun leven. Ik wil laten zien dat het normaal is om op een respectvolle en waardige manier naar elkaar om te zien, om waardering naar elkaar uit te spreken, om betrouwbaar te zijn en met elkaar samen te leven in een gezin.’

‘Vorig jaar hebben we ons oog laten vallen op een voormalige pastoriewoning in Wijhe, tegenover het station van het dorp. In dit huis hebben we nog meer ruimte om jonge vrouwen op te vangen. Afgelopen zomer stelde mijn vrouw mij tijdens onze vakantie de indringende vraag: “Frank, hoe stel je je dit voor? Als we dit samen graag willen… hoe vaak ben je hier fysiek aanwezig?”

‘Ze had gelijk. Ik had het heel erg naar mijn zin bij ZONL, maar ik werkte veel en was ’s avonds vaak voor mijn werk van huis. Ik realiseerde me dat als ik onze privédroom wilde laten slagen, ik een keuze zou moeten maken. Dat was slikken. Ik ben gehecht geraakt aan mensen bij ZONL, we hebben veel met elkaar mee gemaakt en hebben in de afgelopen vijf jaar hard vanuit vertrouwen, verbinding en verantwoordelijkheid gebouwd aan een toekomstbestendig en gezond ZONL.’

Een keuze met mijn hart 
‘Vlak na dit gesprek werd ik benaderd door een recruiter met de vraag of ik interesse had in een bestuursfunctie bij Driezorg in Zwolle, een kleinere ouderenzorgorganisatie, in mijn huidige woonplaats en (straks ook na een verhuizing naar Wijhe nog altijd dicht bij huis). Na een aantal goede gesprekken, zei ik ja. Ik heb er een traan om gelaten. Ik vond het heel vervelend om mijn aanstaande vertrek aan te kondigen bij ZONL. Afscheid nemen van een organisatie en van collega’s waar ik aan gehecht ben geraakt is niet mijn sterkste kant en viel mij zwaar. En toch had ik het gevoel dat dingen op hun plek vielen. Ik maakte een keuze met mijn hart.’

‘Na een mooi en fijn afscheid van ZONL, startte ik in november bij Driezorg. Ondertussen zijn we druk bezig met de voorbereiding voor onze verhuizing. In de pastoriewoning, die we in het voorjaar van 2020 hopen te betrekken, willen we jonge vrouwen een stukje waardigheid teruggeven. Wij zijn een tijdelijke halte, waar ze hun leven weer op de rails kunnen zetten. Zie het als een symbolisch treinstation.’

“De ledenvereniging is mijn vraagbaak bij alle informatie die ik zoek over zorg, wonen en welzijn.”